Wyglądali pięknie, ale to, jak zatańczyli, zrobiło największe wrażenie. Wczoraj ósmoklasiści z Dwójki w uroczysty sposób pożegnali się ze swoją szkołą, tańcząc poloneza.

Układ był wymagający i dopracowany, lecz nie chodziło tylko o kroki.

W tym tańcu było wszystko: wdzięczność za wspólne lata, przyjaźnie, które pozostaną na długo, i cicha obietnica, że to, co najważniejsze, zabiorą ze sobą dalej.

Bo choć to koniec jednego etapu, jest to jednocześnie początek czegoś nowego. I właśnie w tej chwili – między ostatnim ukłonem a brawami – było widać, jak bardzo dorośli przez te lata.