Kościelna tradycja Lanego Poniedziałku w parafii Parafia pw. Świętej Trójcy w Lutkówce jest kultywowana jak mało gdzie. Tutaj obowiązuje zasada: pojawiasz się na świątecznej sumie – do domu wracasz mokry. Głównym inspiratorem tej wyjątkowej tradycji jest proboszcz parafii, Zbigniew Chmielewski. W poniedziałek 5 kwietnia ksiądz Zbigniew podkreślał, że od dziecka wychowywał się w duchu ludowych zwyczajów i do dziś pozostaje ich wiernym kontynuatorem. Dlatego między innymi podczas wielkanocnego poniedziałkowego nabożeństwa nie żałuje wiernym wody.

W lutkowskiej parafii prawdziwy „lany poniedziałek” zaczyna się po zakończeniu mszy świętej. Również i w tym roku strażacy z Ochotniczej Straży Pożarnej w Zbiroży wraz z byli przygotowani ze sprzętem polewającym. Na powitanie wychodzących z kościoła parafian rozpoczyna się wtedy prawdziwy, coroczny lany poniedzialek.

Tradycyjnie ksiądz proboszcz przejął „komendę” – wierny ludowej tradycji chwycił za strażacką sikawkę, a parafianie się odwzajemniali, nie pozostawiając na duchownym przysłowiowej suchej nitki.

Taka przygoda na przykościelnym terenie trwa zwykle kilkanaście minut, a parafianie są już do niej przyzwyczajeni. Mało kto protestuje – tym bardziej że starsze osoby stara się oszczędzać, natomiast młodym paniom wody raczej się nie żałuje. Ci, którzy naprawdę nie chcą zostać zmoczeni, muszą po prostu odczekać w kościele, aż wodna potyczka się zakończy.

Zwyczaj ten nawiązuje do polskiej tradycji śmigusa-dyngusa, obchodzonej w Lany Poniedziałek. Dawniej oblewanie wodą symbolizowało oczyszczenie, wiosenną odnowę oraz zapewnienie zdrowia i pomyślności. Na wsiach była to również forma zalotów – szczególnie wobec panien.

W Lutkówce tradycja ta jest kontynuowana nieprzerwanie od ponad dwóch dekad, bez względu na pogodę. W tym roku aura była wyjątkowo sprzyjająca, więc i takie polewanie nie powinno nikomu zdrowotnie zaszkodzić.

Ci, którzy chcą przeżyć prawdziwy, tradycyjny lany poniedziałek, powinni w drugi dzień Świąt Wielkanocnych odwiedzić świątynię w Lutkówce. Taka jest właśnie lutkowska tradycja – i wszystko wskazuje na to, że za rok ponownie będzie tam bardzo mokro.

T.S.