Kończy się historia wsi przejętych pod CPK

Budowa lotniska CPK wchodzi w decydującą fazę, w tym roku - wczesną jesienią mają ruszyć roboty budowlane. Zanim rozpoczną się prace, spółka musi zakończyć przejmowanie gruntów. Na obecną chwilę sytuacja osób, których wywłaszczone nieruchomości znajdujące się w obszarze CPK - jest czytelna, ale też bezwzględna. 15 maja 2026 roku decyzja lokalizacyjna dla obszaru przyszłego lotniska stała się ostateczna, a właściciele wywłaszczonych gruntów i domów muszą opuścić swoje siedliska do połowy września.

Minister Finansów i Gospodarki 15 maja 2026 roku wydał decyzję, w której rozpoznał wszystkie odwołania od decyzji lokalizacyjnej dla lotniska i węzła komunikacyjnego. Tym samym decyzja lokalizacyjna stała się ostateczna. Od tego momentu rozpoczął się bieg 120-dniowego terminu, do upływu którego właściciele, którzy wcześniej nie wydali swoich nieruchomości, będą musieli je opuścić. Takich osób jest już niewiele, gdyż ponad 80 procent mieszkańców tych ziem – po ponad siedmiu latach walki o swoją ojcowiznę i wielkiej niepewności o losy swoje i bliskich – zdecydowali o sprzedaży domów i gruntów. Zawsze pojawiało się pytanie i trwał spór o to, czy ci ludzie otrzymują uczciwe warunki finansowe za swoją własność, czy też państwo wykorzystuje przewagę dużego inwestora. Ta kwestia wciąż budzi wiele wątpliwości odnośnie wycen nieruchomości...

Niezależnie od wszystkiego, dla ostatnich mieszkańców, których nieruchomości ustawowo przejęto na rzecz CPK - koniec lata 2026 roku - oznacza zakończenie etapu wieloletniej walki i negocjacji. Na opuszczenie już nie swoich domów mają czas do 15 września. Ostatni mieszkańcy tych ziem są już spakowani, ale - jak sami mówią - ich serca na zawsze pozostaną w Nowym Oryszewie. Tak jest w każdej z kilkunastu wsi zajętych pod CPK na terenie gmin Wiskitki, Teresin i Baranów. Przykładem skutecznej polityki przejmowania i wywłaszczania nieruchomości przez CPK jest miejscowość, której nieomalże już nie ma – Nowy Oryszew. Tam, gdzie jeszcze niedawno było blisko 70 siedlisk, dziś pozostał jeden wielki bezludny „chwastownik”... 

Wcale niełatwą sytuację mają mieszkańcy południowo-wschodniej części Nowego Oryszewa. Według decyzji lokalizacyjnej - granica wyznaczająca obszar przyszłego port lotniczy i jego infrastruktury, przebiega po drodze gminnej, ale domy po wschodniej stronie nie podlegają wywłaszczeniu. Jednak większość gospodarzy sprzedała swoje nieruchomości dobrowolnie. Znany społecznik - Leoncjusz Tondera, wraz z rodziną jest jednym z nielicznych, którzy tutaj pozostali na ojcowiźnie. - Na pewno nie będziemy mieli łatwego życia. Już wywłaszczono nas z dużej ilości ziemi - naszej żywicielki. Boli mnie serce, jak niszczone jest narodowe dobro – najlepszej klasy ziemia na Mazowszu i zniszczono spiżarnię stolicy – wielkotowarowe gospodarstwa rolnicze. Rolnicy byli pod presją ludzi z CPK, skłaniających ich do sprzedaży ziemi za przysłowiowe grosze. Tylko ja wiem, co przeżywałem, patrząc, jak dom po domu z powierzchni ziemi znikała mój rodzinny Nowy Oryszew. Nie wiem, czy zniosę, wyburzanie naszej strażnicy OSP, która ponad pół wieku była moim drugim domem… – usłyszałem w rozmowie z zasłużonym mieszkańcem gminy Wiskitki. Dodał, że nic „prawdziwego chłopa” nie boli tak, jak widok żyznej, nieuprawianej ziemi, na której rosną chwasty. W Nowym Oryszewie tak się dzieje w przestrzeni – gdzie do niedawna były piękne łany zbóż, kukurydzy i warzyw...

Więcej na łamach "Życie Żyrardowa"