Nadzieja też już umarła… jako ostatnia

W tym tygodniu 22 września Ochotnicza Straż Pożarna w Nowym Oryszewie znalazła się w sytuacji, której przez lata nikt nie chciał nawet sobie wyobrażać. Straciła swoje dotychczasowe miejsce funkcjonowania – swoją remizę, swój strażacki dom, budowany przez druhów i służący od 67 lat mieszkańcom.

W tym tygodniu 22 września, na podstawie przepisów specustawy dotyczącej realizacji inwestycji CPK, druhowie OSP Nowy Oryszew musieli opuścić budynek. Strażacki samochód, sprzęt ratowniczy i pozostały majątek jednostki zostały zabezpieczone i złożone na przechowanie. Teraz na bramie ich remizy wiszą łańcuch i kłódki. Okna budynku zostały zabite płytami, a na nich umieszczono napis „Budynek grozi zawaleniem”… Trudno o bardziej przejmujący obraz „końca ich strażackiej epoki”. Jeszcze niedawno był to tętniący życiem strażacki dom. Miejsce, do którego druhowie przyjeżdżali na akcje, spotykali się, szkolili i przygotowywali do zawodów. Ich remiza była budowana, a potem modernizowana wysiłkiem kolejnych pokoleń druhów, w ostatnich latach stała się nowoczesnym obiektem. Przez 67 lat tworzyli ją ludzie, którzy poświęcali swój czas, siły i często własne pieniądze, aby w chwili zagrożenia być gotowym nieść pomoc innym. OSP w Nowym Oryszewie należała do jednej z najlepszych jednostek w Gminie Wiskitki. Druhowie wielokrotnie zwyciężali w gminnych zawodach sportowo-pożarniczych i godnie reprezentowali gminę w rywalizacji na szczeblu powiatowym.

Przed dwoma lat temu jednostka świętowała swoje 65-lecie i otrzymali nowy sztandar. Wtedy mało kto przypuszczał, że za dwa lata później ten strażacki dom będzie zamknięty na kłódki, a jego okna zabiją „dechami”. Na początku 2025 roku druhowie z Nowego Oryszewa otrzymali nowoczesny samochód ratowniczo-gaśniczy o wartości blisko dwóch milionów złotych.

Kilkanaście miesięcy później - 22 września 2026 roku druhowie po swojej ostatniej zbiórce musieli opuścić swoją remizę. Okna zostały zabite „deskami”… Tylko że za tymi „deskami” przez 67 lat były sztandary, mundury, wspomnienia i ślady pracy wielu pokoleń druhów, czego nie da się przeliczyć na pieniądze… Wiadomo, że CPK jest bogata i za wszystko zapłaci... Ale nie ma ceny za 67 lat historii.

Tutaj nadzieja też już umarła. Ten widok bardzo boli strażackie serca, najbardziej druha Leoncjusza Tonderę, który w tej jednostce jest prezesem od 45 lat.

Więcej w kolejnym wydaniu „Życia Żyrardowa”