Pisze wiersze od ponad pół wieku

Czasami ciekawe historie kryją się bardzo blisko nas – wśród sąsiadów, mieszkańców naszych miejscowości, osób, które przez lata robią coś z pasją, choć nie zawsze o nich głośno. Dziś przedstawiamy sylwetkę Krzysztofa Marka Smolarza z Tomaszewa w gminie Wiskitki – poety i rysownika, dla którego tworzenie stało się ważną częścią życia

Krzysztof Marek Smolarz od 30 lat mieszka w Tomaszewie w gminie Wiskitki, jednak jego artystyczna historia zaczęła się znacznie wcześniej – w Warszawie, gdzie spędził dzieciństwo i młodość. Od ponad 55 lat zapisuje swoje myśli, emocje i obserwacje wierszem. Poezja towarzyszy mu od czasów licealnych i do dziś pozostaje jedną z najważniejszych form wyrażania siebie.

Jak sam wspomina, źródłem jego pasji do pisania było przede wszystkim czytanie. Gdy tylko nauczył się czytać, pochłaniał książki bardzo chętnie i często. Literatura stała się dla niego przestrzenią odkrywania świata, ale także inspiracją do własnych prób twórczych.

Mając 9 lat, dzięki mamie trafił na zajęcia plastyczne w Pałacu Młodzieży przy Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Początkowo uczestniczył w pracowni plastycznej następnie w mechanicznej, gdzie zajmował się między innymi budową gokartów. Później przez kilka lat rozwijał swoje zainteresowania w pracowni filmowej. To właśnie tam spotkał osoby, które miały ogromny wpływ na jego artystyczny rozwój.

Jednym z nich był pan Borewicz – szwenkier, czyli operator bezpośrednio pracujący z kamerą, związany między innymi z filmem „Pan Wołodyjowski”. Drugą ważną postacią był Julian Pakuła, który zachęcał młodych uczestników zajęć filmowych do pisania i rozwijania własnej wyobraźni.

Jako młody człowiek angażował się również w działalność kulturalną. Był współzałożycielem Klubu Realizatorów Filmowych oraz Pałacowego Dyskusyjnego Klubu Filmowego, które później prowadził. Należał także do Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy działającego przy Młodzieżowym Domu Kultury na Starym Mieście.

Jego zainteresowania artystyczne obejmowały nie tylko literaturę i film. Przez kilka lat pobierał naukę malarstwa i rysunku u profesor Hoffmanowej. Zdobyte umiejętności wykorzystywał również zawodowo – pracował między innymi jako malarz teatralny w warszawskich teatrach.

W latach 1971–1973 był jednym z założycieli interdyscyplinarnego ruchu młodych „Autostrada”, skupiającego osoby poszukujące własnych dróg artystycznego wyrazu.

Nie porzucił również zainteresowania filmem. Pracował jako pomocnik operatora w wytwórni filmowej Sport Film, która mieściła się przy Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie. W ramach tej działalności realizowano materiały promujące Polskę jako miejsce atrakcyjne dla odwiedzających – między innymi dla osób zainteresowanych turystyką, zwiedzaniem czy polowaniami.

Poezja zawsze pozostawała jednak najważniejszym środkiem jego artystycznej wypowiedzi. Krzysztof Marek Smolarz nie zamyka swojej twórczości w jednej tematyce. Jak mówi, pomysły pojawiają się spontanicznie – przychodzą same, czasem niespodziewanie. Przez ponad pół wieku napisał ogromną liczbę utworów, których nie sposób dokładnie policzyć – mogą ich być tysiące.

W 1981 roku jeden z jego wierszy miał znaleźć się w przygotowywanym tomiku poezji, jednak plany te zostały przerwane przez wprowadzenie stanu wojennego i likwidację wydawnictwa, które miało opublikować zbiór.

Twórczość Krzysztofa Smolarza została doceniona również przez środowisko artystyczne. W 1993 roku został laureatem dorocznej Symbolicznej Nagrody Zrzeszenia Artystycznego „ZA”. Jest także członkiem Żyrardowskich Wieczorów Literackich. Ma na swoim koncie publikacje tomików poezji: „Sznur czerwonych korali” oraz „Teodozje”.

Choć artystyczne początki Krzysztofa Marka Smolarza sięgają czasów młodości, potrzeba tworzenia towarzyszy mu do dziś. Wiersze, rysunki i wspomnienia kolejnych etapów życia układają się w opowieść o człowieku, dla którego sztuka od zawsze była sposobem patrzenia na świat.